Ulica nije i ne sme biti dom nijednom detetu
– Od 103 socijalno ugrožene porodice, koje imaju ukupno 405 dece, 137 mališana svakodnevno radi na ulici – kazala je koordinatorka projekta Ekumenske humanitarne organizacije (EHO)
„Ulica NIJE i NE SME biti dom nijednom detetu” Tijana Vidović na jučerašnjoj konferenciji za medije u prostorijama Nezavisnog društva novinara Vojvodine, povodom obeležavanja Međunarodnog dana deteta.
Tom prilikom predstavljeni su rezultati istraživanja kampanje, koju su započeli 9. novembra s ciljem da zagovaraju prava dece koja žive i(li) rade na ulici. Istraživanjem su obuhvaćeni Novi Sad i Beograd.
Aktivan rad i život na ulici ne podrazumeva samo prosjačenje maloletnika već i čuvanje mesta na parkinzima, kao i skupljanje sekundarnih sirovina. Broj dece koja veći deo dana iz navedenih razloga provodi na ulici nije konstantan. Kako naglašava Tijana Vidović, statistika se menja u odnosu na doba godine, pa i dana kada se sprovodi.
– Takozvana vruća mesta su lokacije na kojima se deca najčešće nalaze, a u Novom Sadu to su centar, kafići, raskrsnica kod „Nju Norka” i Najlon pijaca – navodi koordinatorka projekta, ističući da ta deca uglavnom žive u nehigijenskim naseljima u okolini Novog Sada, kao što su Adice, Bangladeš i Veliki rit, ali da ih, svakako, ima i u ostalim formalnim delovima na teritoriji našeg grada. – Dakle, ne radi se o tradiciji i kulturi jednog naroda, kako su to neke institucije pogrešno tumačile. Reč je o nizu faktora i rizika kojima su izložena deca određene etničke zajednice. A građani treba da prepoznaju takvu decu na ulici i da ih upute u Svratište za decu, gde mogu dobiti odgovarajuću zaštitu i podršku, a ne da im daju novac jer tako produžavaju njihov boravak na ulici.
Kampanju „Ulica NIJE i NE SME biti dom nijednom detetu” podržao je i pokrajinski zaštitnik građana, koji je 2011. godine sproveo slično istraživanje „Dečje prosjačenje u Vojvodini”. Tada su rezultati bili neujednačeni i procenjivalo se da na ulicama svakodnevno radi i živi između 400 i 600 dece.
– Naše istraživanje pokazalo je da su ta deca posebna grupa ranjivog i lošijeg socijalnog statusa – ukazuje saradnica Kancelarije pokrajinskog ombudsmana Ankica Dragin, dodajući da u Ustavu Republike Srbije ne postoji jasna definicija pojma prosjačenje te da i decu koja se time bave doživljavaju kao osobe koja samo remete javni red i mir. – Smatramo da deci koja žive i rade na ulici treba posvetiti posebnu pažnju jer su najviše izložena rizicima kojima drugi nisu. Ona su deo složenih i teških porodična situacija, traže sigurnost i podršku na ulici, nisu svesna toga da se tako izlažu još težim oblicima kršenja dečjih prava, uključujući i potencijalnu trgovinu ljudima. Pri tom, Novosađani imaju resurs koji drugi gradovi još uvek nemaju, a to je Svratište za decu, gde građani treba da upute sva maloletna lica koja vide na ulici jer ta deca najčešće nisu na ulici svojom voljom.
L. Radlovački