Katolička crkva u Budisavi postoji više od 110 godina
Katolička crkva u Budisavi postoji više od veka. Davne 1908. godine meštani ovog vojvođanskog sela sagradili su zdanje gde će seoski sveštenik držati službu svake sedmice bez redovnog odlaska u Novi Sad.
Danas ona pripada Subotičkoj biskupiji i nosi titulu Kraljice Svete krunice, dok je ranije bila posvećena samo Devici Mariji od Mađara. Iako su krajem 19. veka Budisavčani namenili jednu kuću u kojoj će se okupljati, potrebe njihove zajednice bile su značajno veće, te su podigli seosku crkvu - ciglu po ciglu.
- Naša crkva broji oko 800 vernika, ali redovno dolazi oko 70 ljudi svake sedmice - ističe sveštenik Žolt Mađar. - Mnogo njih nije ovde, ili žive u Novom Sadu ili su se preselili negde drugde, a dosta ih je otišlo u inostranstvo, u Mađarsku, Englesku, Nemačku i Ameriku, pa ponekad dođu, najčešće na crkvenu slavu koju obeležavamo 8. oktobra.
U dvorištu se izdvaja zgrada u kojoj se nalaze Katolička crkvena sala i sedište KUD-a „Petefi Šandor”. Iza zgrade smešten je i mali improvizovan muzej na otvorenom gde možete nešto više da saznate o istoriji sela. Nedavno je podignuta i spomen-ploča posvećena ugarskom predsedniku vlade Tisi Kalmanu (1830-1902), osnivaču i počasnom građaninu Budisave, po kome domaći Mađari i danas nazivaju svoje mesto - Tiszáklmánfalva.
- Katolički krug u kom održavamo razne proslave, nije uvek imao takvu namenu - dodaje Mađar. - Sve zgrade koje su pored crkve izgrađene od viška materijala. Ranije su se tu skupljali seoski poljoprivrednici, dok je jedno vreme tu bila i biblioteka.
Osim u Budisavi, sveštenik Žolt služi mise jednom sedmično u Kaću, te jednom mesečno i u Kovilju. Iako je uz njega bio kapelan koji mu je do pre dve godine svakodnevno pomagao, on trenutno sam obavlja crkvene poslove.
- Nije mi teško, postignem sve jer su dobri vernici i onda dobijem i od njih pomoć - naglašava Mađar. - Ponekad dobijem doručak ili ručak, a često odem i na večeru. Veoma lepo sarađujem i sa ocem Brankom iz seoske pravoslavne crkve, kao i sa njihovim vernicima.
A. Čegar